وای مرسی از اظهار لطفی که بابت کامنتی که توی سایت خوابگرد گذاشته بودم بهم داشتین...

اوا استاد! یکی وسط کلاس چُس داد

دوس دارم دوس دارم فقط تو رو دوس دارم

دوس دارم دوس دارم کلاهکشو دوس دارم

میگم این پشمای سینه ی حبیب رضایی تو بی پولی واقعی بود یا واسش ساخته بودن، چون خیلی چندش آور بود. کسی می دونه؟

دانشگاه بودم، گفتم برم قضای حاجت کنم، رفتم این دستشویی های دانشگاه هم مرده شور برده ها اینقده کثیفن آدم دلش نمیاد به چیزی دست بزنه. کارمو کردم بدون این که به چیزی دست بزنم اومدم بیرون. یکدفعه جلوی روم یکی از استادا رو دیدم شانس گوهه من رفت تو همون مستراحی که من ازش اومده بودم بیرون و توش ان و گوها قاطی شده بود. تنها چیزی که شنیدم صدای سیفون بود. سریع جیم شدم. فک کنم مجبورم درسم رو حذف کنم که دیگه چشممون به چشم هم نیفته.

ضمنا این دفعه تا کامنتا به بیستا نرسه خبری از پست جدید نیست، گفته باشما.

اوووووووف، چقده بعضی از این قالب های نایت اسکین زشت و جوادن! آخه چقطوری روتون میشه اینا رو به جای قالب به کاربرای بدبخت بلاگفا قالب کنین! چه جمله ای شدا...قدا، قدا، قدا.

یکم از ورد پرس و بلاگر یاد بگیرین، والا

منم یه دختر کولی

هم قبیله ی لیلی

عشقو دوس دارم خیلی

ی ی ی ی ی ی ی ی

خیلی دلم میخواد برینم به هیکل بعضی ها، به اول و آخرشون برینم... قهوه ای شون کنم.

هوس دیوونگی و وحشی بازی کردم، می خوام دیوار اتاقم رو قرمز جیغ بزنم، به چن تا قوطی رنگ احتیاج دارم.

شب گریه ی تلخ منو کسی به جز تو نشنید.